Φάκελος Ε.Δ.: Παντός είδους πληροφορία

Κι ήρθε η ώρα να ανοίξουμε το Φάκελο Εκνευριστικές Διαφημίσεις, που εν μέρει είναι κι ένας απ’ τους λόγους που δημιουργήθηκε αυτό το ιστολόγιο. Ως εκνευριστικές διαφημίσεις ορίζω αυτές που η ιδέα τους κατά γενική ομολογία είναι χαζή (δεν μπορώ πιο κομψά) ή δυσνόητη και/ή όλοι όταν συζητάς γι’ αυτές σου λένε ότι δεν τις αντέχουν και θέλουν να σπάσουν την τηλεόραση, ασχέτως αποτελέσματος. Γιατί μια εκνευριστική διαφήμιση, μπορεί να φέρει και τα επιθυμητά αποτελέσματα και θα το δούμε και με παραδείγματα αυτό.

Όταν σκέφτομαι τέτοιες διαφημίσεις το μυαλό μου τρέχει σε αυτήν, που μετά από χρόνια που έχει παίξει, μου έχει μείνει αλησμόνητη (η επιτυχία που λέγαμε πριν) κι ίσως είναι κι η πρώτη μιας σειράς τέτοιων διαφημίσεων. Δεν είναι άλλη από τη διαφήμιση του 11880 με τη συμπαθητική κατά τ ’ άλλα γιαγιά. Και λέω κατά τ’ άλλα γιατί η φωνής της ήταν το εκνευριστικό του θέματος όπως και η συνεχής επανάληψη του αριθμού (με αυτή τη φωνή). Επίσης, ιστορία δεν υπάρχει απλά υπάρχει μια ιδέα με το πώς θα παρουσιαστεί ο αριθμός, που κατά τη γνώμη μου δεν κολλούσε πολύ με την υπηρεσία και φάνταζε πρόχειρη - να βρούμε να βάλουμε κάτι, ό,τι να 'ναι, που να μας φτιάχνει αυτόν τον αριθμό. Για να θυμηθούμε:

Παρόλα αυτά, το συγκεκριμένο και τα επόμενα αντίστοιχα σποτάκια είχαν τελικά επιτυχία, πρέπει να το πούμε αυτό, αφού όλοι μα όλοι κάποια στιγμή μουρμουρίσαμε τον αριθμό, ειδικά αν θέλαμε να καλέσουμε τις πληροφορίες καταλόγου. Το θέμα είναι πως η Newsphone Hellas είναι από τις εταιρείες που, για ένα περίεργο λόγο, συχνά πυκνά επιλέγει ιδέες και ιστορίες για τις διαφημίσεις της που δε φαίνονται να έχουν σχέση με την υπηρεσία που προσφέρει και προκαλούν τον εκνευρισμό των τηλεθεατών. Βέβαια, αν αυτό λειτουργεί, δεν μπορεί και να τους κατηγορήσει κανείς για την επιλογή. Εγώ, όμως, και βασανίζομαι με μερικές και ζορίζομαι σαν θεατής.  Πάμε να θυμηθούμε κάποιες κακές για μένα καμπάνιες του 11880:

Οι σιαμαίοι Φιλόσοφοι ήταν τραγικοί και δυστυχώς δεν μπορώ ν' ανεβάσω το βίντεο οπότε όποιος θέλει, μπορεί να το δει εδώ.

Ευτυχώς, όμως, υπήρχαν καλές στιγμές έμπνευσης και δημιουργίας εκ μέρους των διαφημιστών, που πάλι μπορεί να μην κολλάει η ιστορία πάντα με το προϊόν αλλά είναι σαφώς πιο ευχάριστη και λιγότερο ενοχλητική. Να τα λέμε και αυτά:

Η καμπάνια με τον ηθοποιό Γιάννη Παπαθανάση και η πιο πρόσφατη με το Γιώργο Λιανό είναι από τις πιο αγαπημένες μου. 

Εννοείται ότι τα στοχευμένα σποτάκια είναι τα πιο "σωστά" ως προς την προβολή της υπηρεσίας που προσφέρεται, αλλά αυτό το "εορταστικό" φέτος γιατί;;; Από τα τρία σποτάκια με τον κατάσκοπο που έχουν παίξει μέχρι τώρα, το μόνο που μου άρεσε ήταν αυτό με την ώρα που περνά ο Αγ. Βασίλης...

Ελληνικές Ρετρό Χριστουγεννιάτικες Διαφημίσεις

Το πρώτο αφιέρωμα δε θα μπορούσε να μην είναι στο πνεύμα των γιορτων των Χριστουγέννων, αφού τώρα άνοιξε την αυλαία του! Επηρεασμένη, λοιπόν, και από τις μέρες και από την αγάπη μου για περασμένες δεκαετίες, στις οποίες δεν έζησα, είπα να ψάξω να βρω ελληνικές vintage χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις. Άλλωστε όταν είχα μπει στο Advertising Archives να χαζέψω, μου είχε δημιουργηθεί η απορία αν στην Ελλάδα τις δεκαετίες ’50, ’60 κι ’70 κάναμε χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις, ποια προϊόντα κι υπηρεσίες, και αν έμοιαζαν με αυτές του Advertising Archives.

Η πρώτη μου αναζήτηση στο διαδίκτυο ήταν απογοητευτική. Ίσως, βέβαια, να φταίει το γεγονός ότι μπορεί να μην υπάρχουν πουθενά αρχεία τόσο παλιά. Θα ήταν καλό, όμως, εταιρείες αρκετά παλιές, στα sites τους να έχουν αρχεία παλαιότερων έντυπων, για παράδειγμα διαφημίσεων. Είναι μια πολύ ωραία και σύντομη αναδρομή στην ιστορία τους. Κλείνοντας την παρένθεση αυτή, αρχικά βρήκα να επαναλαμβάνονται σε blogs και sites κάποιες διαφημίσεις όπως οι παρακάτω, τις οποίες πήρα από το mancode.eu. 

Με μία πιο προσεκτική αναζήτηση, όμως, βρήκα κάποια site που φαίνεται να έχουν και να ανανεώνουν ένα αρκετά καλό αρχείο. 

Αυτό που παρατηρώ σε όσες βρήκα είναι ότι υπήρχε ποικιλία στα προϊόντα κι ότι εκμεταλλεύονταν αρκετές εταιρείες την περίοδο των γιορτών. Βέβαια, ποτά, τσιγάρα, λαχεία και καταστήματα καλλυντικών και παιχνιδιών είχαν την τιμητική τους όπως θα δείτε εδώ και εδώ. 

από retromaniax.gr θέμα:Λαχεία και Προ-Πο

από retromaniax.gr θέμα:Ρετρό Χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις

Έχω, όμως, την αίσθηση πως οι περισσότερες έμοιαζαν πιο πολύ με αγγελίες παρά με διαφημίσεις. Εξαίρεση, οι διαφημίσεις πολυεθνικών εταιρειών, αλλά και πάλι δεν μπορώ να πω ότι έφταναν την ποιότητα των αμερικάνικων. Παρόλα αυτά η προσπάθεια είναι συμπαθής και δε θα έλεγα ότι ξενίζει. Άλλωστε εκείνη την εποχή, στην Ελλάδα τουλάχιστον, έχω την εντύπωση πως η ενημέρωση υπερίσχυε του εντυπωσιασμού, οπότε μάλλον πετύχαιναν το σκοπό τους.

Η πιο γλυκιά αντίστροφη μέτρηση

Μιας και είμαστε σε περίοδο εορτών δεν είναι δυνατόν να μη σχολιάσω κάτι εορταστικό! Κι από όλα αυτά που παίζουν, διάλεξα το πιο γλυκό και τρυφερό κατά τη γνώμη μου, την τηλεοπτική αντίστροφη μέτρηση των Jumbo.

Συνήθως οι διαφημίσεις της συγκεκριμένης αλυσίδας καταστημάτων διεγείρουν πληθώρα συναισθημάτων κι αντιδράσεων, συνήθως αρνητικών. Φέτος πιστεύω πως κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις με ό,τι πιο απλό και σύντομο μπορεί να φτιάξει ένας διαφημιστής. Η αρχή, όμως, νομίζω πως είχε γίνει από πέρσι. Να θυμηθούμε λίγο...

Σποτάκια κατά τα οποία η μαμά επιστρέφει σπίτι με τζαμποσακούλα. Τρέχει ο πιτσιρικάς να δει τι του πήραν από τ'αγαπημένο του μαγαζί κι απογοητεύεται γιατί η σακούλα κρύβει πράγματα για το νοικοκυριό. Τελικά κοντά στα Χριστούγεννα ο πιτσιρικάς βρίσκει αυτό που θέλει κι ο χρόνος μετρά ανάποδα!!!

 

Φέτος , όμως, αποδεικνύει ότι το απλό μπορεί να είναι πιο καλαίσθητο και ίσως πιο αποτελεσματικό στο σκοπό του. Από πού ν’ αρχίσω; Από το τραγούδι;  Δεν είναι μια τυχαία επιλογή χριστουγεννιάτικου τραγουδιού – και καλά έχουν κάνει κι έχουν μεταφράσει τους στίχους – αφού και στο κλίμα των Χριστουγέννων μας βάζει και έχει σύνδεση με το τι εξελίσσεται στη διαφήμιση. Και τι πιο γλυκό από τις φατσούλες παιδιών που σκαρφίζονται χίλια δυο πράγματα περιμένοντας τα δώρα τους! 

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα όλο αυτό μου δημιουργεί μια αίσθηση ευχάριστη κι εορταστική. Με πάει στα δικά μου παιδικά Χριστούγεννα  θυμίζοντας μου στο τέλος ότι τα δώρα που περιμένουν εναγωνίως τα παιδιά θα τα βρω, που αλλού; Στα Jumbo. Απλά και χαριτωμένα.

Προσωπικά τρελαίνομαι να βλέπω ξανά και ξανά τα συγκεκριμένα σποτάκια!!!

Κι αυτά είναι τα δυο πιο αγαπημένα μου!!!

 

Αν υπάρχει και συνέχεια, ελπίζω να σταθεί στο ύψος αυτών των τεσσάρων που έχουμε δει μέχρι τώρα!!!

Το έναυσμα

Πριν από λίγο καιρό διάβασα στη Lifo ένα άρθρο για «Vintage διαφημίσεις με σατανικά παιδάκια, όπως ήταν ο τίτλος του». Το άρθρο αυτό ήταν που με ώθησε να υλοποιήσω την ιδέα αυτού του ιστολογίου, που τριγύριζε πολύ καιρό τώρα στο μυαλό μου.

Ουσιαστικά η Άλκηστη Γεωργίου, που επιμελήθηκε το άρθρο, παρουσίασε κάποιες εικονογραφημένες διαφημίσεις εποχής με μια άλλη ματιά. Ίσως να βρήκε τις όχι και τόσο πετυχημένες, όπως θα δείτε. Συγκεκριμένα της έκανε εντύπωση το γεγονός ότι τα παιδάκια που απεικονίζονται σε αυτές έχουν βγει λίγο πιο μοχθηρά, κατά τη γνώμη της, απ’ ότι θα έπρεπε για το σκοπό της εκάστοτε διαφήμισης. Και δεν έχει και πολύ άδικο με μια πρώτη ματιά! Κοιτάζοντας τα, όμως, λίγο καλύτερα μερικά από αυτά δε μου φαίνονται τόσο παράταιρα. 

Βλέπω δηλαδή αδημονία στο βλέμμα ή ενθουσιασμό. Δε μπορώ να μη σκεφτώ λοιπόν, ότι όπως αναφέρει κι η ίδια στην αρχή του άρθρου, όλο αυτό γίνεται γιατί πλέον έχουμε άλλη αισθητική. Η φωτογραφία και οι μέθοδοι επεξεργασίας της μας δίνουν πλέον τα πιο τέλεια αποτελέσματα. Άρα μας είναι δύσκολο να νοιώσουμε κάτι άλλο πέρα απ’ το ότι κάτι δεν πάει καλά με τις συγκεκριμένες εικονογραφήσεις. Πιστεύω πως αν σκεφτούμε την αισθητική της εποχής, από τη μόδα, την τέχνη αλλά και τα πρόσωπα που έχουν αλλάξει από τότε δε θα μας ξενίζουν τόσο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε κιόλας, ότι κι η επιλογή του παιδιού-μοντέλου μπορεί να ήταν λανθασμένη (βλ. παιδάκι με πεταχτά κι αραιά δοντάκια που είναι χαριτωμένο μεν αλλά στην εικονογράφηση πως το αποτυπώνεις;). Επίσης, θεωρώ πως θα εκτιμούσαμε δεόντως την προσπάθεια του καλλιτέχνη να αποδώσει με το χέρι στο χαρτί τέτοια περίπλοκα συναισθήματα, που πολλές φορές κι οι καλύτεροι ηθοποιοί αποτυγχάνουν να πετύχουν.

.

Και κάπως έτσι αποφάσισα να ξεκινήσω κι εγώ να παραθέτω δημόσια τη γνώμη μου για τις διαφημίσεις που τελικά όλοι αγαπάνε να μισούν!!!

Και κάποιες, κατά τη γνώμη μου, πετυχημένες vintage διαφημίσεις με παιδάκια όχι και τόσο "σατανικά"!!!

από www.waitbutwhy.com

από envisioningtheamericandream.com

Κι η πιο γνωστή και πετυχημένη χωρίς άλλο

από thearmitageeffect.wordpress.com

Διακοπή για Διαφημίσεις

Η φράση «Διακοπή για διαφημίσεις» πρέπει να είναι για τους περισσότερους η πιο μισητή πρόταση. Όπως και σκέτη η λέξη «διαφημίσεις». Στο σπίτι μου σίγουρα είναι. Και απ’ όσο ξέρω και από συζητήσεις με γνωστούς και φίλους επικρατεί μεγάλος εκνευρισμός όταν ακούγονται αυτές οι λέξεις στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο. Πόσο μάλλον σε ταινίες και σειρές που το πρόγραμμα κόβεται χωρίς προειδοποίηση.

Προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα αυτόν τον εκνευρισμό. Εντάξει, ίσως λίγο το καταλαβαίνω όταν η ώρα των διαφημίσεων ξεπερνά την ώρα του προγράμματος που παρακολουθεί κάποιος. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ενοχλούν τόσο πολύ. Από πολύ μικρή ενθουσιαζόμουν όταν έπαιζαν διαφημίσεις. 

Μην ήταν τα ευχάριστα jingles*, μην ήταν που έμοιαζαν με μικρές αυτοτελής ιστοριούλες, μην ήταν τα σλόγκαν; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι από μικρή τις αγαπούσα τις διαφημίσεις και πάντα τσαντιζόμουν όταν η μαμά άλλαζε κανάλι γιατί τις βαριόταν. Τρελαινόμουν να τραγουδάω τα τραγουδάκια τους, να επαναλαμβάνω τα σλόγκαν  και τις ατάκες τους! Πιθανότατα με εντυπωσίαζε το πως σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα μια διαφήμιση μπορούσε να σε κάνει να θελήσεις το προϊόν ή την υπηρεσία που «πουλούσε». Τώρα που το σκέφτομαι, ακόμα και σε περιοδικά κι εφημερίδες χάζευα τις διαφημίσεις.

Δεν είναι τυχαίο, φαντάζομαι, πως επέλεξα τελικά να σπουδάσω Επικοινωνιολογία. Μαθαίνοντας τη διαδικασία δημιουργίας μιας διαφήμισης, τις ερωτεύτηκα ακόμα πιο πολύ. Πάντα πίστευα πως είναι ένα πολύ δημιουργικό επάγγελμα, μια μορφή τέχνης, ίσως πιο δύσκολη από κάθε άλλη, γιατί οι δημιουργοί πρέπει να παράγουν κατ’ εντολή έμπνευση. Υπάρχουν βέβαια τεχνικές που βοηθούν, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα είναι πάντα πετυχημένο το αποτέλεσμα. Τι εννοώ όμως όταν λέω πετυχημένο αποτέλεσμα;

Για μένα μια διαφήμιση που έχει πετύχει το σκοπό της είναι αυτή που, στα μάτια τα δικά μου ως αποδέκτη, έχει αισθητικό αποτέλεσμα, συνδέεται απόλυτα με το προϊόν ή την υπηρεσία που παρουσιάζει και με πείθει να τ’ αγοράσω. Η αλήθεια είναι πως μερικές φορές μπορεί να μην τα πετυχαίνει όλα αυτά μαζί αλλά να μου αρέσει για κάποιους απ’ αυτούς τους λόγους. Σε αυτό το ιστολόγιο, ουσιαστικά θα μοιράζομαι μαζί σας τις απόψεις μου για τις διαφημίσεις που βλέπω, ακούω ή διαβάζω. Είναι κάτι που κάνω ούτως ή άλλως με φίλους κι οικογένεια – και μεταξύ μας ποιος δεν το κάνει; - και είναι κάτι που με φέρνει πιο κοντά σ’ ένα απ’ τ’ αγαπημένα μου επαγγέλματα. Πιθανότατα, κιόλας, καμιά φορά να σχολιάζω και τις γενικότερες επικοινωνιακές ενέργειες εταιρειών, από marketing μέχρι δημόσιες σχέσεις, αν κάτι μου κάνει εντύπωση – καλή ή κακή (διαστροφή του επαγγέλματος δεν το λένε αυτό;). Και φυσικά, το καλλίτερό κομμάτι για μένα, θα είναι κάποια αφιερώματα, που σκέφτομαι κατά καιρούς να κάνω.

Να θυμάστε ότι όλος αυτός ο σχολιασμός γίνεται με αγάπη προς το αντικείμενο και απόλυτο σεβασμό στους δημιουργούς. Δεν έχω σκοπό ούτε να στενοχωρήσω, ούτε να προσβάλω κανέναν. Σκοπός μου είναι να μοιραστώ απόψεις κι αν μπορώ να δώσω τη δική μου δημιουργική πινελιά. Άλλωστε δεν είμαι ούτε διαφημίστρια - με τη στενή εννοια του όρου, ούτε κριτής των βραβείων Ερμής. 

Ελπίζω το ταξίδι μου αυτό στον κόσμο των διαφημίσεων να σας αρέσει και να σας κάνει να τις δείτε με άλλο μάτι!!! 

*jingle: τα τραγουδάκια που έχουν γραφτεί ειδικά για μια διαφήμιση είτε στην τηλεόραση είτε στο ραδιόφωνο 
* η κεντρική εικόνα είναι από το sallyedelsteincollage.com μέχρι να φτιάξω δικιά μου.